ﺑﻪ ﮔﺰﺍﺭﺵ ﺧﺒﺮﻧﮕﺎﺭ ﺍﺧﺒﺎﺭ ﺩﺍﻍ ﮔﺮﻭﻩ ﻓﻀﺎﯼ ﻣﺠﺎﺯﯼ ﺑﺎﺷﮕﺎﻩ ﺧﺒﺮﻧﮕﺎﺭﺍﻥ ﺟﻮﺍﻥ؛ ﻋﻠﯽ ﺩﺍﯾﯽ، ﻋﮑﺴﯽ ﺍﺯ ﺧﻮﺩ ﺩﺭ ﮐﻨﺎﺭ ﻋﺎﺩﻝ ﻓﺮﺩﻭﺳﯽ ﭘﻮﺭ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺻﻔﺤﻪ ﺍﯾﻨﺴﺘﺎﮔﺮﺍﻣﺶ ﻣﻨﺘﺸﺮ ﮐﺮﺩ، ﺍﯾﻦ ﻋﮑﺲ ﭘﺸﺖ ﺻﺤﻨﻪ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ 90 ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻗﺮﺍﺭ ﺍﺳﺖ ﺩﻭﺷﻨﺒﻪ ﭘﺨﺶ ﺷﻮﺩ . ﻋﻠﯽ ﺩﺍﯾﯽ ﻧﻮﺷﺖ : " ﺩﻭﺷﻨﺒﻪ ﺷﺐ ﻣﻬﻤﺎﻥ ﺧﺎﻧﻪ ﻫﺎﯼ ﺷﻤﺎ ﻫﺴﺘﻢ ." ﮔﻔﺘﻨﯽ ﺍﺳﺖ؛ ﺩﺭﺍﺳﯿﻮﻥ ﺟﻬﺎﻧﯽ ﺗﺎﺭﯾﺦ ﻭ ﺁﻣﺎﺭ ﻓﻮﺗﺒﺎﻝ ﻓﻬﺮﺳﺖ 48 ﺍﺳﻄﻮﺭﻩ ﻓﻮﺗﺒﺎﻝ ﺩﻧﯿﺎ ﺭﺍ ﺍﻋﻼﻡ ﮐﺮﺩ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﻓﻬﺮﺳﺖ ﻧﺎﻡ ﻋﻠﯽ ﺩﺍﯾﯽ ﻧﯿﺰ ﻣﺸﺎﻫﺪﻩ ﻣﯽﺷﻮﺩ ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ؛ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﻧﻮﺩ ﺩﺭ ﺳﺎﻝ ۱۳۷۸ ﺗﻮﺳﻂ ﻋﺎﺩﻝ ﻓﺮﺩﻭﺳﯽﭘﻮﺭ ﺑﻨﯿﺎﻥﮔﺬﺍﺭﯼ ﺷﺪ ﻭ ﺍﺯ ﭘﺮﺑﯿﻨﻨﺪﻩ ﺗﺮﯾﻦ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﻫﺎﯼ ﺗﻠﻮﯾﺰﯾﻮﻧﯽ ﺍﺳﺖ. تصویر ﻓﯿﻠﻢ ﺑﺨﺶ 1 ﮔﻔﺘﮕﻮ ﺑﺎ ﺩﺍﯾﯽ؛ ﺗﻌﺼﺐ ﺑﯽ ﻧﻈﯿﺮ ﮐﺎﭘﯿﺘﺎﻥ

ﻓﯿﻠﻢ ﺑﺨﺶ 2 ﮔﻔﺘﮕﻮ ﺑﺎ ﻋﻠﯽ ﺩﺍﯾﯽ؛ ﺍﺯ ﺳﺒﯿﻞ ﺗﺎ ﺧﺎﻃﺮﻩ ﺑﺎﺧﺖ ﺍﺯ ﻣﻨﭽﺴﺘﺮ

ﻓﯿﻠﻢ ﺑﺨﺶ 3 ﮔﻔﺘﮕﻮ ﺑﺎ ﻋﻠﯽ ﺩﺍﯾﯽ؛ ﺍﺯ ﺑﺎﻧﺪﺑﺎﺯﯼ ﻋﻠﯿﻪ ﺩﺍﯾﯽ ﺩﺭ ﺟﺎﻡ ﺟﻬﺎﻧﯽ ﺗﺎ ﺍﺧﺘﻼﻑ ﺑﺎ ﮐﺮﯾﻤﯽ

ﻓﯿﻠﻢ ﺑﺨﺶ 4 ﮔﻔﺘﮕﻮ ﺑﺎ ﺩﺍﯾﯽ؛ ﻓﺎﻧﺘﺰﯼ ﻭ ﭘﺎﯾﺎﻧﯽ

ﺳﺮﻣﺮﺑﯽ ﺳﺎﺑﻖ ﺗﯿﻢ ﻣﻠﯽ ﺩﺭ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺣﺮﻑ ﻫﺎﯾﺶ ﺧﺎﻃﺮﻩ ﺟﺎﻟﺒﯽ ﺍﺯ ﻓﺮﺩﻭﺳﯽ ﭘﻮﺭ ﮔﻔﺖ : ﺍﻭﺍﺧﺮ ﺩﺍﻧﺸﺠﻮﯾﯽ ﻣﻦ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺷﻤﺎ ‏( ﻓﺮﺩﻭﺳﯽ ﭘﻮﺭ ‏) ﺑﻪ ﺩﺍﻧﺸﮕﺎﻩ ﺷﺮﯾﻒ ﺁﻣﺪﯾﺪ . ﺗﯿﻢ ﻣﺎ ﺧﻮﺏ ﺑﻮﺩﻧﺪ. ﺑﭽﻪ ﻫﺎﯼ ﻣﺘﺎﻟﻮﮊﯼ ﺧﻮﺏ ﺑﻮﺩﻧﺪ ﻭ ﺑﺎ ﺑﻘﯿﻪ ﻓﺮﻕ ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ ! ﯾﮏ ﺧﻮﺭﺩﻩ ﻣﺎ ﺧﺸﻦ ﺗﺮ ﺍﺯ ﺷﻤﺎ ﺑﻮﺩﯾﻢ !

ﺍﻭ ﺩﺭ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺍﺯ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺳﺨﺖ ﺩﻭﺭﺍﻥ ﺩﺍﻧﺸﺠﻮﯾﯽ ﺍﺵ ﺧﺒﺮ ﺩﺍﺩ : ﺳﻪ ﺳﺎﻝ ﻭ ﻧﯿﻢ ﺩﺭ ﺧﻮﺍﺑﮕﺎﻩ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﮐﺮﺩﻡ. ﻧﻤﯽ ﺗﻮﺍﻧﺴﺘﻢ ﺳﺮ ﮐﻼﺱ ﺣﺎﺿﺮ ﺷﻮﻡ. ﺳﺎﻝ ﺩﻭﻡ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺗﯿﻢ ﺗﺎﮐﺴﯿﺮﺍﻧﯽ ﺭﻓﺘﻢ، ﻓﻮﺗﺒﺎﻝ ﺯﯾﺎﺩ ﻭﻗﺘﻢ ﺭﺍ ﻣﯽ ﮔﺮﻓﺖ. ﻫﻤﺎﻥ ﻣﻮﻗﻊ ﺩﺭ ﮐﺎﺭ ﭘﻮﺷﺎﮎ ﺑﻮﺩﯾﻢ ﻭ ﺯﯾﺎﺩ ﺳﺮ ﮐﻼﺱ ﺣﺎﺿﺮ ﻧﻤﯽ ﺷﺪﻡ .

ﻋﻠﯽ ﺩﺍﯾﯽ ﺩﺭ ﺭﻭﺯﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺳﻮﺍﺭ ﺑﺮ ﺭﻧﻮﯼ ﺧﻮﺩ ﺑﻮﺩ؛ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺍﻭ ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺑﺎ ﺗﻐﯿﯿﺮﺍﺕ ﺯﯾﺎﺩﯼ ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺷﺪﻩ ﺍﻣﺎ ﻫﯿﭽﮑﺲ ﺧﺎﻃﺮﺍﺕ ﺭﻭﺯﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺧﻮﺩﺭﻭﯼ ﺭﻧﻮ ﺑﻪ ﺳﺮﺍﻍ ﻧﺎﺻﺮ ﺣﺠﺎﺯﯼ ﺭﻓﺖ . ﻋﻠﯽ ﺩﺍﯾﯽ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺗﯿﭗ ﺁﻥ ﺯﻣﺎﻥ ﺧﻮﺩﺵ ﮔﻔﺖ : ﺗﯿﭗ ﺁﻥ ﺯﻣﺎﻥ ﺑﺎ ﺍﻻﻥ ﮐﺎﻣﻼ ﻓﺮﻕ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ ﻭ ﺁﻥ ﺯﻣﺎﻥ ﭼﻮﻥ ﺳﺮﺩ ﻫﻢ ﺑﻮﺩ ﭘﻠﯿﻮﺭﻡ ﺭﺍ ﺩﺍﺧﻞ ﺷﻠﻮﺍﺭﻡ ﮐﺮﺩﻡ . ﺍﮔﺮ ﺁﻥ ﺗﯿﭙﻢ ﺭﺍ ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺩﺍﺷﺘﻢ ﻣﻄﻤﺌﻨﺎ ﮐﺴﯽ ﺑﺎ ﻣﻦ ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ ﻧﻤﯽ ﮐﺮﺩ.

ﺍﻭ ﺩﺭ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﺣﻀﻮﺭﺵ ﺩﺭ ﺑﺎﻧﮏ ﺗﺠﺎﺭﺕ ﻭ ﺳﺮﻣﺮﺑﯿﮕﺮﯼ ﻧﺎﺻﺮ ﺣﺠﺎﺯﯼ ﮔﻔﺖ : ﻧﺎﺻﺮ ﺧﺎﻥ ﺁﻥ ﺯﻣﺎﻥ ﺧﯿﻠﯽ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻟﻄﻒ ﺩﺍﺷﺖ ﻭ ﻫﯿﭻ ﻭﻗﺖ ﺯﺣﻤﺎﺗﺶ ﺭﺍ ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﻢ.

ﻟﮋﯾﻮﻧﺮ ﻣﻮﻓﻖ ﻓﻮﺗﺒﺎﻝ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﺩﺭ ﻟﯿﮓ ﺁﻟﻤﺎﻥ ﺩﺭ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﺣﻀﻮﺭﺵ ﺩﺭ ﺗﯿﻢ ﻫﺎﯼ ﻫﺮﺗﺎﺑﺮﻟﯿﻦ، ﺁﺭﻣﯿﻨﺎ ﺑﯿﻠﻔﺪ ﻭ ﺑﺎﯾﺮﻥ ﻣﻮﻧﯿﺦ ﮔﻔﺖ : ﻣﻦ ﺳﻪ ﺳﺎﻝ ﺑﺎ ﺑﺎﯾﺮﻥ ﻗﺮﺍﺭﺩﺍﺩ ﺩﺍﺷﺘﻢ ﺍﻣﺎ ﺑﺎ ﭘﯿﺸﻨﻬﺎﺩ ﻫﺮﺗﺎ ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﺷﺮﺍﯾﻂ ﺳﻨﯽ ﺍﻡ ﺁﻥ ﺭﺍ ﻗﺒﻮﻝ ﮐﺮﺩﻡ . ﭘﯿﺸﻨﻬﺎﺩ ﻫﺮﺗﺎ ﺳﻪ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺑﺎﯾﺮﻥ ﺑﻮﺩ ﻭ ﺧﺪﺍ ﺭﺍ ﺷﮑﺮ ﮐﻪ ﺩﺭ ﻟﯿﮓ ﻗﻬﺮﻣﺎﻧﺎﻥ ﺧﻮﺏ ﮐﺎﺭ ﮐﺮﺩﻡ. ﻫﯿﭻ ﻭﻗﺖ ﻓﮑﺮﺵ ﺭﺍ ﻧﻤﯽ ﮐﺮﺩﻡ ﺣﻀﻮﺭﻡ ﺩﺭ ﺗﻬﺮﺍﻥ ﺑﺮﺍﯼ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺗﺤﺼﯿﻞ، ﻣﺴﯿﺮ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺍﻡ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺣﻀﻮﺭ ﺩﺭ ﺑﺎﯾﺮﻥ ﻣﻮﻧﯿﺦ ﻭ ﻓﻮﺗﺒﺎﻝ ﺁﻟﻤﺎﻥ ﺧﺘﻢ ﮐﻨﺪ .

ﺍﻭ ﺩﺭ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﻓﯿﻨﺎﻝ ﺭﻭﯾﺎﯾﯽ ﺑﺎ ﻣﻨﭽﺴﺘﺮ ﯾﻮﻧﺎﯾﺘﺪ ﮐﻪ ﻣﻨﺠﺮ ﺑﻪ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﺭﻓﺘﻦ ﺟﺎﻡ ﻗﻬﺮﻣﺎﻧﯽ ﺷﺪ ﮔﻔﺖ : ﻣﺎ ﮐﺎﻣﻼ ﺧﻮﺩﻣﺎﻥ ﺭﺍ ﻣﻬﯿﺎﯼ ﻗﻬﺮﻣﺎﻧﯽ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩﯾﻢ ﻭ ﮐﺎﻣﻼ ﺳﺰﺍﻭﺍﺭ ﺍﯾﻦ ﺑﺎﺯﯼ ﺑﻮﺩﯾﻢ. ﺁﻥ ﺯﻣﺎﻥ ﺑﻪ ﻗﻬﺮﻣﺎﻥ 300 ﻫﺰﺍﺭ ﻣﺎﺭﮎ ﻣﯽ ﺩﺍﺩﻧﺪ ﮐﻪ ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ ﺩﺭ ﯾﮏ ﺩﻗﯿﻘﻪ ﺑﺮﺍﯼ ﻣﺎ ﺗﻤﺎﻡ ﺷﺪ. ﺩﻭﺭﺍﻥ ﺧﻮﺑﯽ ﺩﺭ ﺑﺎﯾﺮﻥ ﺩﺍﺷﺘﻢ ﻭ ﺩﺭ ﺗﻤﺮﯾﻦ ﯾﺎﻧﮑﺮ ﻣﺮﺍ ﺯﺩ ﻭ ﺍﻓﺘﺎﺩﻡ ﻭ ﺍﻧﮕﺸﺘﻢ ﺭﺍ ﺷﮑﺴﺖ. ﺁﻗﺎﯼ ﻫﯿﺴﺘﻔﻠﺪ ﺍﺯ ﭘﺰﺷﮏ ﺗﯿﻢ ﺧﻮﺍﺳﺘﻨﺪ ﺳﺮﯾﻌﺎ ﻣﺮﺍ ﺑﺮﺍﯼ ﺑﺎﺯﯼ ﻫﺎﯼ ﺁﯾﻨﺪﻩ ﺁﻣﺎﺩﻩ ﮐﻨﺪ.

ﺍﻭ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺯﺩﻥ ﺳﯿﺒﯿﻞ ﻫﺎﯾﺶ ﮔﻔﺖ : ﯾﮏ ﺭﻭﺯ ﺩﺭ ﻫﺮﺗﺎ ﺗﺼﻤﯿﻢ ﮔﺮﻓﺘﻢ ﺳﯿﺒﯿﻠﻢ ﺭﺍ ﺑﺰﻧﻢ ﻭ ﺁﻥ ﻣﻮﻗﻊ ﺳﯿﺒﯿﻞ ﻣﺪ ﺑﻮﺩ . ﺁﻥ ﻣﻮﻗﻊ ﺳﯿﺒﯿﻞ ﻭ ﮐﺎﭘﺸﻦ ﺍﭘﻞ ﺩﺍﺭ ﻣﺪ ﺑﻮﺩ. ﺷﻤﺎ ﺑﻪ ﺧﻮﺩﺗﺎﻥ ﻫﻢ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﻨﯿﺪ ﺷﺎﯾﺪ ﺩﺭ ﺁﻥ ﻣﻮﻗﻊ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺩﺍﻧﺸﮕﺎﻩ ﺣﻀﻮﺭ ﺩﺍﺷﺘﯿﺪ ﺷﻤﺎ ﻫﻢ ﺗﯿﭗ ﺗﺎﻥ ﻻﺯﻡ ﺑﻪ ﺗﻌﺮﯾﻒ ﺩﺍﺷﺖ ! ﻋﻠﯽ ﺩﺍﯾﯽ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺳﺨﺘﮑﻮﺷﯽ ﻫﺎﯾﺶ ﮔﻔﺖ : ﻣﻦ ﯾﺎﺩ ﮔﺮﻓﺘﻢ ﮐﺎﺭﻡ ﺭﺍ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺩﻫﻢ . ﺯﺑﺎﻥ ﯾﺎﺩ ﮔﺮﻓﺘﻢ ﻭ ﺍﮔﺮ ﺩﯾﮕﺮﺍﻥ ﻫﻢ ﺯﺑﺎﻥ ﯾﺎﺩ ﻣﯽ ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ ﻣﻄﻤﺌﻨﺎ ﺑﻬﺘﺮ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻧﺴﺘﻨﺪ ﮐﺎﺭ ﮐﻨﻨﺪ . ﺷﺎﯾﺪ ﺧﯿﻠﯽ ﻫﺎ ﺍﺯ ﻧﻈﺮ ﻓﻨﯽ ﺍﺯ ﻣﻦ ﺑﺎﻻﺗﺮ ﺑﻮﺩ ﺍﻣﺎ ﻣﻦ ﭼﯿﺰﻫﺎﯾﯽ ﺩﺍﺷﺘﻢ ﮐﻪ ﺩﯾﮕﺮﺍﻥ ﻧﺪﺍﺷﺘﻨﺪ. ﻣﻦ ﺗﻼﺵ ﻭ ﭘﺸﺘﮑﺎﺭ ﺑﺎﻻﯾﯽ ﺩﺍﺷﺘﻢ.

ﺍﻭ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺷﺮﺍﯾﻂ ﻫﻤﺎﻫﻨﮓ ﺩﺭﺱ ﻭ ﻓﻮﺗﺒﺎﻟﺶ ﮔﻔﺖ :

ﺩﺭﺳﻬﺎﯾﻢ ﺭﺍ ﺍﮐﺜﺮﺍ ﺷﺐ ﺍﻣﺘﺤﺎﻥ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻧﺪﻡ ﻭ ﺣﺎﻓﻈﻪ ﺑﻪ ﻣﻦ ﯾﺎﺭﯼ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ ! ﺩﺭ ﺩﺍﻧﺸﮕﺎﻩ ﻓﻘﻂ ﯾﮏ ﺩﺭﺱ ﺍﻓﺘﺎﺩﻡ ﻭ ﺧﻮﺷﺒﺨﺘﺎﻧﻪ ﺁﻥ ﺩﺭﺱ ﻫﻢ ﺑﺎ ﺩﺭﺳﻬﺎﯼ ﻋﻤﻮﻣﯽ ﺟﺒﺮﺍﻥ ﺷﺪ ! ﻭﯼ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺩﺍﺩ : ﭘﺪﺭﻡ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺷﺖ ﻣﻦ ﻣﻬﻨﺪﺱ ﺷﻮﻡ. ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺍﻭ ﻣﻬﻨﺪﺱ ﺷﺪﻡ . ﺍﺯ ﺑﭽﮕﯽ ﺭﻭﯼ ﻣﻦ ﺣﺴﺎﺱ ﺑﻮﺩ . ﺩﺭ ﻓﻮﺗﺒﺎﻝ ﻣﺎﺩﺭﻡ ﺧﯿﻠﯽ ﮐﻤﮑﻢ ﮐﺮﺩ ﻭ ﭘﺪﺭﻡ ﻣﺨﺎﻟﻒ ﻓﻮﺗﺒﺎﻝ ﺑﻮﺩ. ﺩﺍﯾﯽ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺧﺎﻃﺮﺍﺕ ﮐﻮﺩﮐﯽ ﺍﺵ ﮔﻔﺖ : ﺗﺎﺑﺴﺘﺎﻧﻬﺎ ﺧﻮﺩﻣﺎﻥ ﮐﺎﺭ ﻣﯽ ﮐﺮﺩﻡ ﻭ ﺧﺮﺝ ﯾﮑﺴﺎﻝ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻣﯽ ﺁﻭﺭﺩﯾﻢ. ﺧﻮﺩﻡ ﺩﻭﺳﺖ ﻧﺪﺍﺷﺘﻢ ﻓﺸﺎﺭﯼ ﺑﻪ ﭘﺪﺭﻡ ﺑﯿﺎﯾﺪ. ﺧﺪﺍ ﺭﺍ ﺷﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﺁﻧﻄﻮﺭ ﮐﻪ ﺍﻭ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺷﺖ ﺑﺰﺭﮒ ﺷﻮﯾﻢ. ﻣﺪﯾﻮﻥ ﭘﺪﺭ ﻭ ﻣﺎﺩﺭﻡ ﻫﺴﺘﻢ . ﺑﺎﻭﺭ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﯿﺪ ﺍﻻﻥ ﺣﺲ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﭘﺪﺭﻡ ﺩﺍﺭﺩ ﻣﺮﺍ ﺩﻋﺎ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ. ﻭﯼ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺩﺍﺩ : ﭘﺸﺖ ﺧﺎﻧﻪ ﻣﺎ ﯾﮏ ﺯﻣﯿﻦ ﺧﺎﮐﯽ ﮐﻮﭼﮏ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ ﺧﻮﺩﻣﺎﻥ ﺑﻮﺩ ﻭ ﺁﻧﺠﺎ ﮔﻞ ﮐﻮﭼﮏ ﺑﺎﺯﯼ ﻣﯽ ﮐﺮﺩﯾﻢ . ﻣﺤﻤﺪ ﻣﺎ ﺩﺭ ﺍﺳﺘﻘﻼﻝ ﺍﺭﺩﺑﯿﻞ ﺑﺎﺯﯼ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ ﻭﻟﯽ ﻣﺎ ﺁﻧﻘﺪﺭ ﺣﺴﺎﺳﯿﺖ ﻧﺪﺍﺷﺘﯿﻢ . ﺩﺍﯾﯽ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺣﻀﻮﺭﺵ ﺩﺭ ﺗﯿﻢ ﺍﺳﺘﻘﻼﻝ ﺍﺭﺩﺑﯿﻞ ﻧﯿﺰ ﮔﻔﺖ : ﻣﺤﻤﺪ ﭼﻮﻥ ﺩﺭ ﺍﺳﺘﻘﻼﻝ ﺍﺭﺩﺑﯿﻞ ﺑﺎﺯﯼ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ، ﯾﮑﺴﺎﻝ ﺑﻪ ﺍﯾﻦ ﺗﯿﻢ ﺭﻓﺘﻢ. ﺁﻥ ﻣﻮﻗﻊ ﺩﻓﺎﻉ ﺭﺍﺳﺖ ﺑﻮﺩﻡ ﻭﻟﯽ ﺟﺎ ﺩﺍﺭﺩ ﺍﺯ ﺟﺎﺑﺮ ﻧﻌﻤﺘﯽ ﮐﻪ ﺁﻥ ﻣﻮﻗﻊ ﺳﺮﻣﺮﺑﯽ ﺍﺳﺘﻘﻼﻝ ﺑﻮﺩ، ﯾﺎﺩ ﮐﻨﻢ. ﺩﺭ ﯾﮏ ﺑﺎﺯﯼ ﻣﻬﺎﺟﻢ ﻣﺎ ﻣﺼﺪﻭﻡ ﺷﺪ ﻭ ﻣﺮﺍ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﭘﺴﺖ ﮔﺬﺍﺷﺖ. ﻫﻤﺎﻧﺠﺎ ﺩﻭ ﺳﻪ ﮔﻞ ﺯﺩﻡ ﻭ ﺩﯾﮕﺮ ﻣﻬﺎﺟﻢ ﺷﺪﻡ. ﺍﻭ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺗﻠﺦ ﺗﺮﯾﻦ ﺍﺗﻔﺎﻕ ﻭﺭﺯﺷﯽ ﺍﺵ ﮔﻔﺖ : ﺗﻠﺦ ﺗﺮﯾﻦ ﺍﺗﻔﺎﻕ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﻭﺭﺯﺷﯽ ﻣﻦ ﭘﺎﺭﻩ ﺷﺪﻥ ﻃﺤﺎﻟﻢ ﺩﺭ ﺑﺎﺯﯼ ﺑﺎ ﺑﺤﺮﯾﻦ ﺑﻮﺩ. ﺁﻥ ﻣﻮﻗﻊ ﺗﻌﻮﯾﻀﻬﺎﯾﻤﺎﻥ ﺭﺍ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺩﺍﺩﻩ ﺑﻮﺩﯾﻢ . ﺁﻥ ۲۰ ﺩﻗﯿﻘﻪ ﭘﺎﯾﺎﻧﯽ ﺑﺮﺍﯼ ۲۰۰ ﺳﺎﻝ ﮔﺬﺷﺖ ! ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺑﺎﺯﯼ ﺩﺭ ﺭﺧﺘﮑﻦ ﺑﯿﻬﻮﺵ ﺷﺪﻡ ﻭ ﺑﻪ ﺑﯿﻤﺎﺭﺳﺘﺎﻥ ﻣﻨﺘﻘﻞ ﺷﺪﻡ . ﻭﯼ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺩﺍﺩ : ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺑﺎﺯﯼ ﺩﺭ ﺑﯿﻤﺎﺭﺳﺘﺎﻥ ﺩﻧﺒﺎﻝ ﯾﮏ ﺗﻠﻔﻦ ﻣﯽ ﮔﺸﺘﻢ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩ ﺍﻡ ﻭﺿﻌﯿﺘﻢ ﺭﺍ ﺍﻃﻼﻉ ﺑﺪﻫﻢ. ﯾﮑﯽ ﺁﻣﺪ ﺑﺎﻻﯼ ﺳﺮ ﻣﻦ. ﻧﻤﯽ ﺗﻮﺍﻧﻢ ﺍﺳﻢ ﺑﺒﺮﻡ . ﺩﺭ ﺧﺎﻧﻪ ﻣﺎ ﻫﯿﭽﮑﺲ ﺍﺯ ﻭﺿﻌﯿﺖ ﻣﻦ ﺧﺒﺮ ﻧﺪﺍﺷﺖ. ﺑﻪ ﺍﯾﻦ ﺩﻭﺳﺖ ﻋﺰﯾﺰ ﮔﻔﺘﻢ ﺍﮔﺮ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ ﺑﺎ ﺗﻠﻔﻦ ﻫﻤﺮﺍﻫﺶ ﻣﻨﺰﻝ ﻣﺎ ﺭﺍ ﺑﮕﯿﺮﺩ ﻭ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩ ﺍﻡ ﺑﮕﻮﯾﺪ ﮐﻪ ﻣﻦ ﺯﻧﺪﻩ ﺍﻡ ﻭ ﻧﻤﺮﺩﻩ ﺍﻡ. ﺍﯾﻦ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﻭ ﺑﺎﺭ ﺯﻧﮓ ﺯﺩ ﻭ ﮔﻔﺖ ﺍﺷﻐﺎﻝ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺭﻓﺖ . ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺁﻥ ﺍﻣﯿﺮ ﻋﺎﺑﺪﯾﻨﯽ ﺁﻣﺪ ﻭ ﯾﮏ ﺧﻂ ﻣﻮﺑﺎﯾﻞ ﺩﺍﺩ ﻭ ﺧﯿﺎﻟﻢ ﺭﺍﺣﺖ ﺷﺪ. ﻣﺎﺩﺭﻡ ﯾﮏ ﻫﻔﺘﻪ ﺭﻭﺿﻪ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﻣﺸﮑﻠﯽ ﺑﺮﺍﯾﻢ ﭘﯿﺶ ﻧﯿﺎﯾﺪ . ﮔﺎﻫﯽ ﺁﺩﻡ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﺍﻧﺪ ﺑﻌﻀﯽ ﻣﺴﺎﺋﻞ ﺭﺍ ﺗﺎ ۱۰۰ ﺳﺎﻝ ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﮐﻨﺪ . ﻭﯼ ﺩﺭ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺻﺤﺒﺖ ﻫﺎﯾﺶ ﮔﻔﺖ : ﺷﺎﯾﺪ ﺧﯿﻠﯽ ﻫﺎ ﻓﮑﺮ ﮐﻨﻨﺪ ﺳﺎﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﺍﻣﺎ ﺑﺎﯾﺪ ﺍﺯ ﺧﯿﻠﯽ ﭼﯿﺰﻫﺎ ﺑﺎﯾﺪ ﮔﺬﺷﺖ ﺗﺎ ﺑﻪ ﭼﯿﺰﻫﺎﯼ ﺑﺰﺭﮔﺘﺮ ﺭﺳﯿﺪ. ﻣﻦ ﺩﺭ ﺁﻟﻤﺎﻥ ﺳﺎﻋﺖ 11 ﺷﺐ ﺭﺍ ﻧﻤﯽ ﺩﯾﺪﻡ . ﺧﯿﻠﯽ ﻫﺎ ﮔﺬﺷﺖ ﮐﺮﺩﻧﺪ ﺗﺎ ﻣﻦ ﺑﻪ ﮔﻞ ﺑﺮﺳﻢ ﻭ ﺣﺘﯽ ﺑﻪ ﺍﯾﻨﺠﺎ ﻭ ﺭﮐﻮﺭﺩ ﺑﺮﺳﻢ. ﻣﻦ ﺍﯾﻦ ﺭﮐﻮﺭﺩ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﯼ ﺧﻮﺩﻡ ﻧﻤﯽ ﺩﺍﻧﻢ ﻭ ﺁﻥ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﯼ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﻣﯽ ﺩﺍﻧﻢ. ﻣﻦ ﻧﻤﺎﯾﻨﺪﻩ ﻧﺴﻞ ﺧﻮﺩﻡ ﺑﻮﺩﻡ ﻭ ﻫﺮ ﺭﮐﻮﺭﺩﯼ ﻣﺴﻠﻤﺎ ﺑﺮﺍﯼ ﺯﺩﻥ ﺍﺳﺖ ﻭ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﻫﺴﺘﻢ ﺭﻭﺯﯼ ﮐﺴﯽ ﺍﯾﻦ ﺭﮐﻮﺭﺩﻫﺎ ﺭﺍ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺯﺩ. ﺍﻭ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺑﺎﺯﯼ ﺧﺎﻃﺮﻩ ﺍﻧﮕﯿﺰﺵ ﺩﺭ ﺗﯿﻢ ﻣﻠﯽ ﮔﻔﺖ : ﺑﺎﺯﯼ ﺑﺎ ﺍﺳﺘﺮﺍﻟﯿﺎ، ﮐﺮﻩ ﺟﻨﻮﺑﯽ ﮐﻪ 6 ﮔﻞ ﺯﺩﯾﻢ ﻭ ﺑﺎﺯﯼ ﺑﺎ ﺁﻣﺮﯾﮑﺎ ﺟﺰﻭ ﺑﺎﺯﯼ ﻫﺎﯼ ﺧﺎﻃﺮﻩ ﺍﻧﮕﯿﺰ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﺮﺩﻡ ﻧﯿﺰ ﺍﺯ ﺁﻥ ﺑﻪ ﻧﯿﮑﯽ ﯾﺎﺩ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ .

ﺍﻭ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺩﻭ ﭘﺎﺱ ﮔﻠﺶ ﺑﻪ ﺧﺪﺍﺩﺍﺩ ﻭ ﻣﻬﺪﻭﯼ ﮐﯿﺎ ﺩﺭ ﺩﯾﺪﺍﺭﻫﺎﯼ ﺍﺳﺘﺮﺍﻟﯿﺎ ﻭ ﺁﻣﺮﯾﮑﺎ ﺩﺍﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﮔﻔﺖ : ﻣﻦ ﺧﻮﺩﻡ ﺍﯾﻦ ﺩﻭ ﭘﺎﺱ ﮔﻞ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﮔﻠﻬﺎﯾﻢ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﻡ . ﻣﻦ ﻫﺮ ﻭﻗﺖ ﮐﺴﯽ ﺍﺯ ﻣﻦ ﻣﻮﻗﻌﯿﺖ ﺑﻬﺘﺮﯼ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﺑﻪ ﺍﻭ ﭘﺎﺱ ﻣﯽ ﺩﺍﺩﻡ . ﻭﻗﺘﯽ ﺩﺭ ﻣﺤﻮﻃﻪ ﺟﺮﯾﻤﻪ ﺗﻮﭘﯽ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻣﯽ ﺭﺳﯿﺪ ﺑﻪ ﻓﮑﺮ ﮔﻞ ﺯﺩﻥ ﺑﻮﺩﻡ ﺍﻣﺎ ﻫﺮ ﻭﻗﺖ ﻓﺮﺻﺖ ﺑﻮﺩ ﭘﺎﺱ ﮔﻞ ﻫﻢ ﻣﯽ ﺩﺍﺩﻡ. ﻋﻠﯽ ﺩﺍﯾﯽ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺿﺮﺑﻪ ﺑﺮﮔﺮﺩﺍﻧﯽ ﮐﻪ ﺩﺭ ﻧﻬﺎﯾﺖ ﻣﻨﺠﺮ ﺑﻪ ﺣﺬﻑ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﮐﺮﻩ ﺟﻨﻮﺑﯽ ﺷﺪ ﮔﻔﺖ : ﺁﻧﻄﻮﺭ ﮐﻪ ﻣﯽ ﮔﻮﯾﻨﺪ ﻫﻢ ﻧﺒﻮﺩ ﻭ ﺧﯿﻠﯽ ﺣﺮﮐﺎﺕ ﻫﻢ ﺑﺎﻋﺚ ﻧﺠﺎﺕ ﺗﯿﻢ ﺷﺪ ﻭ ﺍﯾﻦ ﺍﺗﻔﺎﻗﺎﺕ ﻫﻢ ﻣﻤﮑﻦ ﺍﺳﺖ ﺭﺥ ﺩﻫﺪ.

ﻭﯼ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺭﻓﺘﺎﺭ ﺣﺮﻓﻪ ﺍﯼ ﺑﺎﺯﯾﮑﻨﺎﻥ ﮔﻔﺖ : ﻓﻮﺗﺒﺎﻝ ﯾﮏ ﺷﮑﻞ ﮐﻮﭼﮏ ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺍﺳﺖ. ﺗﻤﺎﻡ ﺍﺗﻔﺎﻗﺎﺗﯽ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻣﯽ ﺍﻓﺘﺪ ﺩﺭ ﻓﻮﺗﺒﺎﻝ ﻫﻢ ﻣﯽ ﺍﻓﺘﺪ ﻭ ﻓﻮﺗﺒﺎﻝ ﭼﻮﻥ ﻣﺨﺎﻃﺐ ﺩﺍﺭﺩ ﻭ ﻫﻤﻪ ﺭﻭﯼ ﺁﻥ ﺯﻭﻡ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻮﭼﮑﺘﺮﯾﻦ ﺍﺗﻔﺎﻕ ﺳﻮﮊﻩ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ. ﺷﺎﯾﺪ ﺧﯿﻠﯽ ﮐﺎﺭﻫﺎ ﮐﻪ ﺑﺮﺍﯼ ﺑﻌﻀﯽ ﻫﺎ ﺑﺪ ﻧﺒﺎﺷﺪ ﻣﺎ ﺑﺎﯾﺪ ﻣﺮﺍﻗﺐ ﺑﺎﺷﯿﻢ ﮐﻪ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﻧﺪﻫﯿﻢ.

ﻣﻬﺎﺟﻢ ﺳﺎﺑﻖ ﺗﯿﻢ ﻣﻠﯽ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﮔﻔﺘﻪ ﻣﯽ ﺷﺪ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺗﻤﺎﻡ ﭘﺎﺱ ﻫﺎ ﺑﻪ ﺍﻭ ﺧﺘﻢ ﺷﻮﺩ ﻭ ﭼﻮﻥ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻫﯿﺪ ﺭﮎ ﺻﺤﺒﺖ ﮐﻨﯿﺪ ﺑﺎﯾﺪ ﺍﯾﻦ ﺭﺍ ﺑﮕﻮﯾﻢ . ﺟﻮﺍﺩ ﮐﺎﻇﻤﯿﺎﻥ ﯾﮏ ﺑﺎﺭ ﻣﺼﺎﺣﺒﻪ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ ﺑﻌﺪ ﺧﻮﺩﺵ ﺁﻣﺪ ﻭ ﮔﻔﺖ ﮐﻪ ﮐﺴﯽ ﺩﯾﮕﺮﯼ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺗﺤﺮﯾﮏ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺟﺎﻡ ﺟﻬﺎﻧﯽ ﻫﻢ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﮕﻮﯾﻢ ﺑﺮﺧﯽ ﺑﺎﺯﯾﮑﻨﺎﻥ ﺗﯿﻢ ﻣﻠﯽ ﮐﻪ ﺩﺭ ﭼﺸﻤﻢ ﻧﮕﺎﻩ ﻣﯽ ﮐﺮﺩﻧﺪ ﻭ ﭘﺎﺱ ﻧﻤﯽ ﺩﺍﺩﻧﺪ ﺁﻣﺪﻧﺪ ﺍﺯ ﻣﻦ ﺣﻼﻟﯿﺖ ﻃﻠﺒﯿﺪﻧﺪ . ﺩﺭ ﺁﻟﻤﺎﻥ ﻫﻢ ﺟﻠﺴﻪ ﮔﺬﺍﺷﺘﻨﺪ ﻭ ﭼﺮﺍ ﻣﻦ ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﮐﺎﭘﯿﺘﺎﻥ ﺑﺎﯾﺪ ﺩﺭ ﺁﻥ ﺣﻀﻮﺭ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻢ . ﭼﺮﺍ ﻣﺮﺍ ﺩﻋﻮﺕ ﻧﻤﯽ ﮐﺮﺩﻧﺪ؟ ﭼﻮﻥ ﻣﯽ ﺩﺍﻧﺴﺘﻨﺪ ﺍﮔﺮ ﻋﻠﯽ ﺩﺍﯾﯽ ﺍﮔﺮ ﺣﺮﻓﯽ ﺑﺰﻧﺪ ﺭﻭﯼ ﺁﻥ ﻣﯽ ﻣﺎﻧﺪ.

ﺍﻭ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺑﺎﻧﺪ ﻋﻠﯽ ﺩﺍﯾﯽ ﻭ ﺑﺎﻧﺪ ﻋﻠﯽ ﮐﺮﯾﻤﯽ ﻭ ﻋﺪﻡ ﻫﻤﺪﻟﯽ ﺩﺭ ﺗﯿﻢ ﻣﻠﯽ ﺩﺭ ﺁﻟﻤﺎﻥ ﮔﻔﺖ : ﺍﮔﺮ ﻫﻤﺪﻟﯽ ﺑﻮﺩ ﺧﯿﻠﯽ ﺑﻬﺘﺮ ﻧﺘﯿﺠﻪ ﻣﯽ ﮔﺮﻓﺘﯿﻢ. ﺍﯾﻦ ﺑﺮﺍﯼ ﻣﻦ ﺑﺰﺭﮔﺘﺮﯾﻦ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﺍﺳﺖ. ﺑﺮﺍﯼ ﻫﻤﯿﻦ ﻭﻗﺘﯽ ﺩﺭ ﺗﯿﻤﯽ ﺣﻀﻮﺭ ﻣﯽ ﯾﺎﺑﻢ ﺗﻼﺵ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﻫﻤﺪﻟﯽ ﻭ ﺭﻓﺎﻗﺖ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺗﯿﻢ ﺍﯾﺠﺎﺩ ﮐﻨﻢ.

ﻋﻠﯽ ﺩﺍﯾﯽ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﺍﮔﺮ ﺯﻣﺎﻥ ﺑﻪ ﻋﻘﺐ ﺑﺎﺯﮔﺮﺩﺩ ﺩﺭ ﺟﺎﻡ ﺟﻬﺎﻧﯽ ﺣﻀﻮﺭ ﻣﯽ ﯾﺎﻓﺖ ﯾﺎ ﺧﯿﺮ ﮔﻔﺖ : ﻣﻄﻤﺌﻨﺎ ﺑﺎﺯ ﻫﻢ ﺑﻪ ﻓﻮﺗﺒﺎﻝ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﻣﯽ ﺩﺍﺩﻡ ﻭ ﺩﺭ ﺟﺎﻡ ﺟﻬﺎﻧﯽ ﺑﺎﺯﯼ ﻣﯽ ﮐﺮﺩﻡ . ﯾﮏ ﺳﺮﯼ ﺍﺗﻔﺎﻗﺎﺕ ﺭﺥ ﺩﺍﺩ ﺗﺎ ﻧﺘﻮﺍﻧﯿﻢ ﺁﻧﻄﻮﺭ ﮐﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﻧﺘﯿﺠﻪ ﺯﺣﻤﺎﺕ ﻣﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﮕﯿﺮﯾﻢ. ﻧﯿﻤﮑﺖ ﻧﺸﯿﻨﯽ ﺍﻡ ﺩﺭ ﺑﺎﺯﯼ ﺑﺎ ﭘﺮﺗﻐﺎﻝ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻧﮑﻮ ﺗﺼﻤﯿﻢ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮﺩ . ﺍﻭ ﺑﻪ ﻣﻦ ﮔﻔﺖ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺟﻮﯼ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻋﻠﯿﻪ ﻣﻦ ﺩﺭﺳﺖ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﻧﺪ. ﺍﻭ ﻫﯿﭻ ﻭﻗﺖ ﻣﺮﺍ ﺑﯿﺮﻭﻥ ﻧﻤﯽ ﮔﺬﺍﺷﺖ . ﺩﻭ ﻋﻠﯽ ﺩﺭ ﯾﮏ ﺍﻗﻠﯿﻢ ﻧﻤﯽ ﮔﻨﺠﻨﺪ؟ ﻣﻦ ﻫﯿﭻ ﻭﻗﺖ ﺑﺎ ﻋﻠﯽ ﮐﺮﯾﻤﯽ ﺍﺧﺘﻼﻑ ﻧﺪﺍﺷﺘﻢ ﻭ ﺷﺎﯾﺪ ﺍﻭ ﺍﺯ ﻣﻦ ﺧﻮﺷﺶ ﻧﻤﯽ ﺁﯾﺪ. ﻣﻦ ﻋﻠﯽ ﮐﺮﯾﻤﯽ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﻓﺮﺩﯼ ﮐﻪ ﺗﻮﺍﻧﺴﺘﻪ ﻣﺮﺩﻡ ﺭﺍ ﺧﻮﺷﺤﺎﻝ ﮐﻨﺪ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﻡ ﻭ ﺩﺍﺷﺘﻢ. ﺍﻭ ﺷﺎﯾﺪ ﺑﺎ ﻣﻦ ﻣﺸﮑﻠﯽ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﻭ ﺗﻤﺎﻡ ﮐﺴﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺑﺎﻋﺚ ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﯽ ﻣﺮﺩﻡ ﺷﻮﻧﺪ ﺭﺍ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﻡ. ﺍﻭ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺁﺷﺘﯽ ﮐﻨﺎﻥ ﮐﺬﺍﯾﯽ ﺍﺵ ﺑﺎ ﻋﻠﯽ ﮐﺮﯾﻤﯽ ﮔﻔﺖ : ﺑﺎﯾﺪ ﺩﻝ ﻫﺎ ﺑﻪ ﻫﻢ ﻧﺰﺩﯾﮏ ﺑﺎﺷﺪ ﻭ ﺑﺎ ﺍﯾﻦ ﺁﺷﺘﯽ ﮐﻨﺎﻥ ﻫﺎ ﻧﻤﯽ ﺷﻮﺩ.

ﺩﺍﯾﯽ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺣﻀﻮﺭﺵ ﺩﺭ ﻧﯿﻤﮑﺖ ﺗﯿﻢ ﻣﻠﯽ ﮔﻔﺖ : ﻣﻦ ﺍﺻﻼ ﻧﻤﯽ ﺩﺍﻧﺴﺘﻢ ﺑﺎ ﺁﻗﺎﯼ ﻗﻄﺒﯽ ﻣﺬﺍﮐﺮﻩ ﺍﻧﺪ ﻭ ... . ﺁﻗﺎﯼ ﮐﻔﺎﺷﯿﺎﻥ ﺯﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺗﻤﺮﯾﻦ ﺗﯿﻢ ﺳﺎﯾﭙﺎ ﺑﻮﺩﻧﺪ ﺑﺎ ﻣﻦ ﺗﻤﺎﺱ ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ ﻭ ﮔﻔﺘﻨﺪ ﺁﻗﺎﯼ ﻋﻠﯽ ﺁﺑﺎﺩﯼ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺷﻤﺎ ﺭﺍ ﺑﺒﯿﻨﻨﺪ . ﻣﻦ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﯾﮏ ﺭﻭﺯ ﻓﮑﺮ ﮐﺮﺩﻧﺪ ﺗﺼﻤﯿﻢ ﮔﺮﻓﺘﻢ ﺍﯾﻦ ﭘﯿﺸﻨﻬﺎﺩ ﻭ ﺣﻀﻮﺭ ﺩﺭ ﺗﯿﻢ ﻣﻠﯽ ﺭﺍ ﻗﺒﻮﻝ ﮐﻨﻢ. ﺍﻭ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺷﺮﺍﯾﻄﯽ ﮐﻪ ﺑﺎﻋﺚ ﺑﺮﮐﻨﺎﺭﯼ ﺍﺵ ﺍﺯ ﺗﯿﻢ ﻣﻠﯽ ﺷﺪ ﻧﯿﺰ ﮔﻔﺖ : ﻣﻦ ﺁﺩﻡ ﺳﯿﺎﺳﯽ ﻧﯿﺴﺘﻢ. ﻣﻦ ﺍﺯ ﺟﻨﺒﻪ ﻭﺭﺯﺷﯽ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﺮﺩﻡ ﻭ ﭼﻨﯿﻦ ﺍﺗﻔﺎﻗﯽ ﺭﺥ ﺩﺍﺩ. ﺁﻗﺎﯼ ﻋﻠﯽ ﺁﺑﺎﺩﯼ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺁﻥ ﻣﺼﺎﺣﺒﻪ ﮐﺮﺩ ﻭ ﮔﻔﺖ . ﺁﻗﺎﯼ ﮐﻔﺎﺷﯿﺎﻥ ﻫﻢ ﻣﺼﺎﺣﺒﻪ ﮐﺮﺩ ﻭ ﮔﻔﺖ ﻫﯿﺎﺕ ﺭﯾﯿﺴﻪ ﺗﺼﻤﯿﻢ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ. ﺁﻗﺎﯼ ﮐﻔﺎﺷﯿﺎﻥ ﺍﺻﻼ ﻧﻤﯽ ﺩﺍﻧﺴﺖ ﻭ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﺍﻭ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﮕﻮﯾﺪ ﻣﻦ ﻣﯽ ﺩﺍﻧﺴﺘﻢ ﺍﺧﺮﺍﺝ ﺷﺪﻡ ﻭ ﺍﺯ ﺑﭽﻪ ﻫﺎﯾﻢ ﺧﺪﺍﺣﺎﻓﻈﯽ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﻡ . ﺍﻭ ﺑﻪ ﻣﻦ ﮔﻔﺖ ﺑﺎ ﻗﺪﺭﺕ ﺑﻪ ﮐﺎﺭﻡ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺩﻫﻢ ﺍﻣﺎ ﺑﻪ ﺍﻭ ﮔﻔﺘﻢ ﻣﻦ ﺍﺧﺮﺍﺝ ﺷﺪﻩ ﺍﻡ. ﺍﮔﺮ ﺑﻮﺩﻡ ﺷﺎﯾﺪ ﺑﻪ ﺟﺎﻡ ﺟﻬﺎﻧﯽ ﻣﯽ ﺭﻓﺘﯿﻢ ﻭ ﺷﺎﯾﺪ ﻫﻢ ﻧﻤﯽ ﺭﻓﺘﯿﻢ ﻭ ﻣﻦ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﺍﻧﻢ ﺑﮕﻮﯾﻢ ﺩﻗﯿﻘﺎ ﭼﻪ ﺍﺗﻔﺎﻗﯽ ﺭﺥ ﻣﯽ ﺩﺍﺩ ﻭ ﻓﻮﺗﺒﺎﻝ ﺭﺍ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﺍﻥ ﭘﯿﺶ ﺑﯿﻨﯽ ﮐﺮﺩ . ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺩﺍﺭﺩ ...

ﻋﺎﺩﻝ ﻓﺮﺩﻭﺳﯽ ﭘﻮﺭ ﺑﻪ ﺑﻬﺎﻧﻪ ﺗﻮﻟﺪ ﻋﻠﯽ ﺩﺍﯾﯽ ﮐﻪ ﺭﻭﺯ ۱۴ ﺑﻬﻤﻦ ﻣﺎﻩ ﺍﺳﺖ ﮔﻔﺘﮕﻮﯼ ﻭﯾﮋﻩ ﺍﯼ ﺑﺎ ﺍﯾﻦ ﺳﺘﺎﺭﻩ ﻓﻮﺗﺒﺎﻝ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﺩﺭ ﺳﺎﻟﻬﺎﯼ ﻧﻪ ﭼﻨﺪﺍﻥ ﺩﻭﺭ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺩﺍﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﺑﻪ ﮔﺰﺍﺭﺵ ﻗﺪﺱ ﺁﻧﻼﯾﻦ، ﻋﻠﯽ ﺩﺍﯾﯽ ﻋﺼﺮ ﺭﻭﺯ ﺷﻨﺒﻪ ﻣﻘﺎﺑﻞ ﻋﺎﺩﻝ ﻓﺮﺩﻭﺳﯽ ﭘﻮﺭ ﻧﺸﺴﺖ ﺗﺎ ﮔﻔﺖ ﻭ ﮔﻮﯼ ﻭﯾﮋﻩ ﺍﯼ ﺑﯿﻦ ﺍﯾﻦ ﺩﻭ ﺷﮑﻞ ﺑﮕﯿﺮﺩ. ﮔﻔﺖ ﻭ ﮔﻮﯾﯽ ﺟﺎﻟﺐ ﻭ ﺩﯾﺪﻧﯽ ﮐﻪ ﻗﺮﺍﺭ ﺍﺳﺖ ﺩﻭﺷﻨﺒﻪ ﺷﺐ ﺍﺯ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﻧﻮﺩ ﭘﺨﺶ ﺷﻮﺩ .

ﻓﯿﻠﻢ ﻣﺼﺎﺣﺒﻪ ﻓﺮﺩﻭﺳﯽ ﭘﻮﺭ ﺑﺎ ﻋﻠﯽ ﺩﺍﯾﯽ | ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﻧﻮﺩ 12 ﺑﻬﻤﻦ 94

ﺩﻭﺷﻨﺒﻪ ﺷﺐ ﺍﯾﻦ ﻫﻔﺘﻪ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻧﯿﺪ ﮔﻔﺖ ﻭﮔﻮﯼ ﻭﯾﮋﻩ ﻓﺮﺩﻭﺳﯽ ﭘﻮﺭ ﺑﺎ ﻋﻠﯽ ﺩﺍﯾﯽ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﻧﻮﺩ ﺑﺒﯿﻨﯿﺪ ﻭ ﺩﯾﮕﺮ ﮐﺴﯽ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﺍﻧﺪ ﻣﺜﻞ ﻣﻮﺭﺩ ﺩﮐﺘﺮ ﻣﺤﻤﺪﺟﻮﺍﺩ ﻇﺮﯾﻒ، ﺍﯾﻦ ﻣﺼﺎﺣﺒﻪ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺭﻭﯼ ﺁﻧﺘﻦ ﺣﺬﻑ ﮐﻨﺪ. ﺑﻬﺎﻧﻪ ﺍﯾﻦ ﮔﻔﺖ ﻭ ﮔﻮ، ﻭﺭﻭﺩ ﻋﻠﯽ ﺩﺍﯾﯽ ﺑﻪ 47 ﺳﺎﻟﮕﯽ ﺍﺳﺖ. ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ ﮔﻠﺰﻥ ﺑﺎﺯﯼ ﻫﺎﯼ ﻣﻠﯽ ﻓﻮﺗﺒﺎﻝ ﺩﻧﯿﺎ، ﭼﻬﺎﺭﺷﻨﺒﻪ ﺍﯾﻦ ﻫﻔﺘﻪ ﭼﻬﻞ ﻭ ﺷﺸﻤﯿﻦ ﺳﺎﻝ ﻋﻤﺮﺵ ﺭﺍ ﺗﻤﺎﻡ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ ﻭ ﻭﺍﺭﺩ ﭼﻬﻞ ﻭﻫﻔﺖ ﺳﺎﻟﮕﯽ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ. ﺩﯾﺪﻥ ﺍﯾﻦ ﮔﻔﺖ ﻭ ﮔﻮ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﻧﺪﻫﯿﺪ ﮐﻪ ﺳﺎﯾﺖ.

منبع:ورزش سه